Miejska Biblioteka Publiczna

Dlaczego Kalwin? Z podziwu i z rozdrażnienia. Przedmiot podziwu? Chrześcijaństwo, chrześcijaństwo w swojej różnorodności. Powód rozdrażnienia? Chrześcijanie oglądani każdy z osobna. Zasadniczo zaś ryzyko amnezji, które bardziej niż kiedykolwiek czyni koniecznym przypomnienie szesnastego stulecia, tego wieku Renesansu, w którym z rozpadu dawnego zachodniego chrześcijaństwa narodzi się Europa. Katolicy i protestanci; to zderzenie z przeszłości leży po części u podstaw dzisiejszego niejednolitego pejzażu: Europy południowej, w większości katolickiej w swej kulturze, i Europy północnej o protestanckich korzeniach. Francja zajmuje pozycję pośrednią, jestjednak bez wątpienia bardziej katolicka, niż można by przypuszczać, choćby przez owo zamiłowanie do ossuariów widoczne w dziejach Republiki od Panteonu po Verdun... Albo przez owe wielkie msze laickie, które politykę traktują jako odmianę kapłaństwa. Kalwin? Tak, ale Kalwin "w swoim czasie": takie jest wyzwanie historiioraz cel biografii. Odnaleźć prawdę człowieka i czasu. Prawdę? Powiedzmy raczej: "zrozumienie", aby zachować interpretacyjny charakter tego studium. A zatem Kalwin historyka. I po co to ukrywać? Kalwin uniwersyteckiego badacza, nie będącego ani teologiem, ani człowiekiem Kościoła. Kalwin w ścisłym znaczeniu tego słowa. Sam temat pomagał mi wiele. Kalwin unika kamer; jest on osobą dyskretną, tajemniczą, przez swą niesłychaną wręcz nieśmiałość. Krótkomówiąc - absolutnym przeciwieństwem gwiazdy, człowiekiem w pełnymtego słowa znaczeniu, a także jednym z pierwszych wielkich pisarzy języka francuskiego. Kalwin - pisarz. Kalwin - myśliciel. Kalwin - kaznodzieja, Kalwin - organizator społeczności Miasta... Z tych to wszystkich względów pochylimy się nad tym, co było przede wszystkim przeznaczeniem, apelem i powołaniem.