Miejska Biblioteka Publiczna

Jak daleko może posunąc się człowiek, gdy ideologia zostaje postawiona ponad moralnością, a nienawiść i uprzedzenia stają się fundamentem polityki państwa? Niemieckie obozy koncentracyjne i zagłady stały się symbolem absolutnego zła, zbrodni zorganizowanej, która systematycznie pochłaniała miliony ludzkich istnień. Mechanizm stworzony w Trzeciej Rzeszy zyskał wymiar dotąd niespotykany: totalny, planowy i industrialny. Obóz przestał być tylko miejscem izolacji czy represji, a stał się narzędziem masowej eksterminacji. Jak to możliwe, że zbrodnie o takiej skali były tak długo ignorowane przez opinię publiczną? Ile niemieckie społeczeństwo wiedziało o tym, co dzieje się za drutami obozów? Dlaczego funkcjonariusze państwowi i naukowcy powołani do służby człowiekowi stali się architektami ludobójstwa? Niniejsza książka nie opowiada historii obozów, lecz mówi o sprawach mniej znanych, często pomijanych lub zepchniętych na margines powszechnej świadomości. System powstały w 1933 roku z biegiem lat rozbudowano i udoskonalono, czyniąc z obozów nie tylko miejsca kaźni, lecz także swoiste laboratoria ideologii i przemocy. Obok tych najbardziej znanych istniały setki mniejszych, rozsianych po całej Europie, gdzie więźniowie ginęli w takich samych męczarniach, często zmuszani do nieludzkiej pracy. Wiele obozów stało się poligonami testowania technik i metod stosowanych później na masową skalę w obozach zagłady. Lektura na taki temat nie może być łatwa, ale trzeba o nim pisać i mówić, bo - jak proroczo mówił o nim jeden z esesmanów - plan Hitlera zakładał, że nawet mgdyby znaleźli się świadkowie, nikt im nie uwierzy. [Opis wydawcy]