SOWA OPAC : Miejska Biblioteka Publiczna w Mińsku Mazowieckim

150956

Książka

W koszyku

oceń

Autor

Kłosińska Katarzyna Autor

Forma i typ

Książki Publikacje popularnonaukowe

Temat

Etymologia Frazeologia Idiomy Język polski

Gatunek

Opracowanie

Dziedzina i ujęcie

Językoznawstwo

Książka powstała na podstawie popularnej audycji w radiowej Trójce, prowadzonej przez dr hab. Katarzynę Kłosińską.Za współtwórców mogą się uważać słuchacze Trójki, którzy do autorki pisali w sprawach językowych. To poruszane przez nich kwestie stały się punktem wyjścia do rozważań o zawiłościach polszczyzny i jej najnowszych tendencjach.

Panuje opinia, że język polski jest trudny. Obcokrajowcy nie mają łatwo, kiedy zaczynają się nim posługiwać. A i nas samych coraz częściej ogarniają wątpliwości, czy słusznie używamy takiej a nie innej formy wyrazu, wyrażenia lub zwrotu. Dostaliśmy naklejkę z logo firmy czy z logiem firmy? Wysyłamy SMS (a może SMS-a?) na numer czy pod numer telefonu? Dzieci chodzą na sanki z tatą czy z tatem? Dlaczego niektóre połączenia wyrazowe (np. pójść na piechotę, dwoje bliźniąt) uznajemy za poprawne, a inne (np. najbardziej optymalny, geneza powstania, efekt końcowy) traktujemy jako błąd? A gdy zastanawiamy się nad dziejami słów i związków wyrazowych, okazuje się, że wiele z nich kryje opowieści o dawnych zwyczajach czy odmiennym od dzisiejszego postrzeganiu świata. [Opis wydawcy]

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Czytelnia

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 81 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga ogólna

Tekst powstał w oparciu o audycję radiową "Co w mowie piszczy".

Uwaga dotycząca bibliografii

Indeks.

Recenzje:

Katarzyna Kłosińska prowadziła program w radiowej Trójce, gdzie mówiła o błędach w języku polskim. Po zebraniu tego materiału powstała książka „Co w mowie piszczy?”, którą wydała Grupa Wydawnicza Publicat w 2013 roku.
Niektóre błędy biorą się z przypadku – w pewnym momencie wyrażenia zaczęły tak, a nie inaczej funkcjonować w języki i tak już zostało. Stąd mało kto dziś wie, że powiedzenie „Polacy nie gęsi, (...) iż swój język mają” oznacza fakt, że nie posługują się łaciną, a nie że mają zupełnie nowy język. Niektóre rzeczy weszły do mowy niedawno, jak np. SMS. Nadal jednak nie wiemy, czy go odmieniać, czy nie. Tak samo ze spolszczeniami nazw własnych. Autorka porusza też sprawę niewiedzy Polaków dotyczącej przysłów i powiedzeń.
Książka jest pełna przykładów błędów, jakie robimy podczas rozmów. Są też przykłady nowych zjawisk – wchodzenia do języka zagranicznych słów, spolszczania tych już zastanych. Poza tym autorka sięga do przykładów, które już znamy, używamy, ale ich znaczenie jest nam obce – np. pantałyk.
Narrację prowadzi sama autorka, która opowiada o swoich doświadczeniach z pracą nad językiem. Prowadząc program radiowy, dostawała liczne pytania odnośnie form, które nurtowały słuchaczy. Często też w swojej książce przytacza pytania, które zadawali słuchacze.
Opis błędów jest ciekawy – zaczyna się od humorystycznego tytułu, potem następuje wyjaśnienie, skąd wzięła się dana rzecz w języku. Potem tłumaczy się błędy, podaje przykłady, czasem też porównuje do innych wypowiedzi.
Wielkim plusem jest krótki opis każdego problemu. Zawarto w nim najważniejsze informacje, które nie przytłaczają czytającego, ale dają mu jasny obraz sytuacji. Dzięki temu pojawiło się wiele problemów, a ich opisy nie są zbyt długie. Po drugie w niektórych przypadkach nie można się nie uśmiechnąć – tłumaczenie autorki nie jest poważne i nadęte, nie pokazuje ona swej wyższości nad czytającym. Ma wiedzę, przekazuje nam ją, ale nie jest przytłaczająca.
Wielu rzeczy można dowiedzieć się z tej książki. Nie tylko, jak się powinno mówić, ale też skąd w naszej mowie wzięły się konkretne przykłady. Ja sama czytając tę pozycję, zdałam sobie sprawę, że do tej pory o wielu sprawach nie wiedziałam, ba, nawet o nich nie myślałam.
Książkę czytało się szybko i przyjemnie. Jest napisana w ciekawy sposób, nie zanudza. Przy okazji wiele uczy. Mi osobiście było bardzo miło zobaczyć, że autorka posługuje się przykładem mojego miasta, by pokazać jeden z błędów. Może teraz ktoś oprócz mieszkańców Piaseczna będzie poprawnie odmieniać tę nazwę.
Komu polecam? Moim zdaniem książka jest warta uwagi. Każdy z nas powinien dbać o ojczysty język, a z wielu rzeczy nawet nie zdajemy sobie sprawy, że to błędy, dlatego używamy ich dalej. Jeśli chcemy mówić ładnie i poprawnie, zerknijmy do tej pozycji.