Miejska Biblioteka Publiczna

Ponowna lektura tekstu jest często szokiem, spotkaniem z wcześniejszym ja, które zostało zrewidowane. Być może tak początkowo myślał David Denby, kiedy po 30 latach ponownie zapisał się na Klasykę i Historię Kultury Współczesnej, oba tradycyjne kursy na Uniwersytecie Columbia, których celem było zapoznanie studentów pierwszego roku z literaturą chrześcijańskiej Europy i podstawami zachodniej cywilizacji. Dla odnoszącego sukcesy krytyka filmowego te dwa semestry to początkowo osobista przygoda w poszukiwaniu siebie, która dla niego jest także walką z wszechobecnością mediów. Niemniej jednak Denby widzi, że nie może oddzielić spraw prywatnych od całości, i tak się składa, że ​​podczas jego (niestety nie zawsze szczególnie udanych) pogawędek na temat omawianych dzieł („wielkich książek” 27 autorów, od Homera po Thomasa Hobbesa , Immanuel Kant do Virginii Woolf) wielokrotnie zadaje dociekliwe pytania: W obliczu „społecznej demoralizacji” (strach, przestępczość, bieda, zazdrość), co nadal spaja społeczeństwo obywatelskie (USA)? Co je legitymizuje wewnętrznie i zewnętrznie? Jak możesz podjąć środki zaradcze? Po tym, jak globalizacja w Jednym Świecie zachwiała pretensjami Zachodu do uniwersalności i wydaje się, że zbliża się zderzenie kultur (Huntington), Denby rozważa również, czy kanon literacki Columbii jest albo częścią opresyjnego instrumentu białych rządów, czy bastionem jest kultura zachodnia. Odpiera oskarżenia o hegemonię, choć musi przyznać, że żyje „w murach imperium” i cieszy się jego ochroną. [www.eurobuch.com/buch/isbn/9783442750313.html] [tłumaczgoogle].